سال بد، سال باد
سال اشک، سال شک

سال روزهای دراز و استقامتهای کم!
سالی که غرور گدایی کرد.

سال پست، سال درد، سال عزا

زندگی دام نیست
عشق دام نیست
حتی مرگ دام نیست!
چرا که یاران گمشده آزادند!
آزاد و پاک

من عشقم را در سال بد یافتم که می گوید: "مایوس نباش"
من امیدم را در یاس یافتم
مهتابم را در شب
عشقم را در سال بد یافتم

من بد بودم، اما بدی نبودم
از بدی گریختم
و دنیا مرا نفرین کرد و سال بد در رسید
سال تاریکی

و من ستاره ام را یافتم، من خوبی را یافتم
به خوبی رسیدم و شکوفه کردم!

تو خوبی
و این همه ی اعتراف هاست
تو را شناختم، تو را دریافتم، و همه حرفهایم شعر شد
عقده هایم شعر شد، همه ی سنگینی ها شعر شد
همه ی شعر ها خوبی شد!

من به خوبی ها نگاه کردم و عوض شدم
چرا که تو خوبی و این همه ی اقرارهاست
بزرگترین اقرارهاست!

من به اقرار هایم نگاه کردم
سال بد رفت و من زنده شدم
تو لبخند زدی و من برخاستم

دلم می خواهد خوب باشم
دلم می خواهد تو باشم و برای همین راست می گویم

نگاه کن:
با من بمان!  

   احمد شاملو

۲ ،۳ سال دیگه حالا . . .

اون موقعه هم معلوم نیست کی میمیره ، کی زنده اس !